Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για την παγκόσμια οικονομία και το οικοσύστημα είναι η κλιμακούμενη αστικοποίηση του παγκόσμιου πληθυσμού. Μέχρι το 2050, σύμφωνα με τις προβλέψεις του ΟΗΕ, το 66% του πληθυσμού θα εγκατασταθεί σε πόλεις, προκαλώντας τεράστια πίεση στην παραγωγή τροφίμων και στις υποδομές, με αποτέλεσμα αυξημένους κινδύνους επιδημιών και διεθνών συγκρούσεων. Για πολλούς, η αστικοποίηση φαίνεται να είναι μια μη αναστρέψιμη δύναμη που θα μας οδηγήσει όλους σύντομα να ζούμε σε πόλεις και θα υποβαθμίσει την ύπαιθρο σε εργοστάσιο παραγωγής τροφίμων.

Ο αρχαιολογικός χώρος του Βλοχού βρίσκεται τρία χιλιόμετρα βόρεια της πόλης του Παλαμά στη δυτική Θεσσαλία και εκτείνεται στην κορυφή και τις άμεσες παρυφές του λόφου Στρογγυλοβούνι. Ένα αρχαιολογικό πρόγραμμα (The Vlochos Archaeological Project) πραγματοποιήθηκε τα έτη 2016–2018 ως μια συνεργασία μεταξύ της Εφορείας Αρχαιοτήτων Καρδίτσας και του Σουηδικού Ινστιτούτου Αθηνών, με σκοπό την καταγραφή των εκτεταμένων αρχαιολογικών ευρημάτων πολλαπλών αρχαίων περιόδων.

Η αρχαία Ερμιόνη ήταν μια από τις πόλεις-κράτη της νότιας Αργολίδας. Σήμερα τα κατάλοιπα της πόλης βρίσκονται κυρίως κάτω από την ομώνυμη σύγχρονη πόλη, που βρίσκεται σε μια μακρά και στενή χερσόνησο. Το άκρο της, γνωστό ως Μπίστι, είναι ένα άλσος, ενώ η σημερινή Ερμιόνη καλύπτει την ανατολική πλαγιά του λόφου Πρώνα, ύψους 70 μ. Μια εύφορη πεδιάδα, η οποία κάποτε φιλοξενούσε μια υδάτινη οδό, βρίσκεται ανάμεσα στον λόφο του Πρώνα και στο ορεινό Πελοποννησιακό τοπίο στα βόρεια. Και οι δύο πλευρές της χερσονήσου της Ερμιόνης διαθέτουν εξαίρετα φυσικά λιμάνια.

Το Ιερό του Ποσειδώνα στην Καλαύρεια βρίσκεται στο νησί του Πόρου στον Σαρωνικό κόλπο και απέχει περίπου 6 χλμ. από την πόλη του νησιού. Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται σε ένα οροπέδιο μεταξύ των λόφων του Προφήτη Ηλία και της Βίγλας, και κατέχει κυρίαρχη θέση σε υψόμετρο περίπου 200 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Προς το βορρά φαίνεται η χερσόνησος των Μεθάνων, καθώς και τα νησιά Αγκίστρι και Αίγινα. Από μακρινή απόσταση είναι ορατός τις καλές ημέρες ο Πειραιάς και η ακτογραμμή της Αττικής. Ο επισκέπτης μπορεί προς τα νότια να δει τη θάλασσα με φόντο τις απόκρημνες ακτές της Πελοποννήσου.

The focus of my research concerns the coroplastic material from the Swedish excavations at Asine in the 1920s. This unpublished material comprises small figurines of terracotta that often represent human beings and animals, but miniature furniture and boats also occur. The figurines were discovered in various archaeological contexts, but are linked to the cultic rituals in the Bronze Age and mirror social, economic and ideological conceptions and conditions. The assemblage of terracotta figurines also signals the local identity and self- representation of the inhabitants.

Retracing Connections: Byzantine Storyworlds in Greek, Arabic, Georgian, and Old Slavonic (c. 950 – c. 1100) is a long-term international, interdisciplinary research programme funded by Riksbankens Jubileumsfond and administered by Uppsala University, in collaboration with the University of Southern Denmark, the Swedish Research Institute in Istanbul and the Swedish Institute at Athens.

Η κοιλάδα της Ασέας βρίσκεται ανάμεσα στις αρχαίες πόλεις της Τεγέας και της Μεγαλόπολης στην κεντρική Πελοπόννησο. Η ίδια η πόλη της Ασέας, μια ανεξάρτητη πόλη το χρονικό διάστημα ανάμεσα στον 6^ο και 3^ο αιώνα π.Χ., βρισκόταν πάνω και γύρω από τον ορατό λόφο του Παλαιόκαστρου στην καρδιά της κοιλάδας. Η τοποθεσία της κοιλάδας είναι σημαντική καθώς λειτούργησε ως «κύρια» οδική αρτηρία μεταξύ Κορινθίας και Αργολίδας στα ανατολικά, και της Ολυμπίας στα δυτικά, κατά τους προϊστορικούς και αρχαίους χρόνους. Λόγω ελάχιστων αναφορών στην αρχαία λογοτεχνία, η Ασέα είναι γνωστή κυρίως μέσω των αρχαιολογικών ευρημάτων.

Ο Gustav Karlsson (1909-1995) υπήρξε Σουηδός κλασσικιστής και βυζαντινολόγος Gustav Karlsson (1909–1995), ο οποίος δώρησε τη βιβλιοθήκη του στο Ινστιτούτο.

Οι διαλέξεις προς τιμήν του Gustav Karlsson που θεσπίστηκαν το 2009 διοργανώνονται ανά διετία προκειμένου να ενισχύσει τη βυζαντινολογία ως ακαδημαϊκό μάθημα στη Σουηδία.

2024, 19-Δεκ, Aglae Pizzone (University of Southern Denmark), ‘Ques­tions of metho­dos: the re­cep­tion of Byzan­tine rhetor­i­cal the­ory in Early Mod­ern Eu­rope’

2023, 5-Δεκ, Siren Çelik (Marmara Üniversitesi), ‘Daily Life in Late Byzantine Letters (14th-15th Centuries)’

2022, 20-Δεκ, Stratis Pappaioannou (University of Crete), ‘Readerly Pleasures in Byzantium’

2021, 11-Νοε, Ingela Nilsson (Uppsala University) ‘A Man of Letters, A Man of War: John Axouch at the Komnenian Court’

2019, 1-Νοε, Baujke Van Den Berg (Central European University), ‘From Ancient Models to Byzantine Litterature: Studying Classics in Byzantium’

2016, 26-Ιαν, Arja Karavieri (Stockholms University) ‘Beauty in the works of God and in the works of men: Early Christian Views on the Works of Art’

2013, 21-Νοε, Adam Goldwynn (Uppsala University), ‘Double, Double, Toil and Trouble: An Ecofeminist Reading of Witches in Byzantine Romances’

2011, 10-Νοε, David Westberg (Uppsala University), ‘The Rhetoric of Early Palestinian Monasticism: Classical Paideia in the Wilderness’

2009, 20-Νοε, Ingela Nilsson (Uppsala University), ‘Court Ceremonial, Literary Letters: A Twelfth Century Poet and his Rhetorical Persona’